01 Οκτ Η δύναμη του μικρού

«Έστω και το λίγο είναι πολύ καλύτερο από το τίποτα».

Το λέω συχνά όταν κάποιος μου λέει ότι δεν έχει χρόνο να γυμναστεί, να περπατήσει, να χαλαρώσει ή να φροντίσει τον εαυτό του. Και όσο περνάει ο καιρός, τόσο περισσότερο πιστεύω ότι αυτή η φράση δεν αφορά μόνο την άσκηση. Αφορά τον τρόπο που ζούμε.

Περιμένουμε συχνά να βρούμε τον χρόνο, την ενέργεια και την κατάλληλη διάθεση για να κάνουμε μια αλλαγή. Θέλουμε να ξεκινήσουμε «σωστά»: ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα άσκησης, καλύτερη διατροφή, καθημερινό διαλογισμό, περισσότερη ξεκούραση.

Και επειδή όλα αυτά μοιάζουν δύσκολα, πολλές φορές δεν ξεκινάμε καθόλου.

Ίσως όμως χρειάζεται να ξεκινήσουμε πολύ μικρότερα.

Θέλετε να αρχίσετε να περπατάτε; Μην βάλετε από την πρώτη μέρα στόχο μία ώρα. Φορέστε τα παπούτσια σας και βγείτε από την πόρτα.

Θέλετε να γυμναστείτε; Κάντε δέκα λεπτά. Ή μία άσκηση.

Θέλετε να αναπνέετε πιο συνειδητά; Κάντε τρεις αργές αναπνοές.

Θέλετε να διαβάζετε περισσότερο; Διαβάστε δύο σελίδες.

Θέλετε να φροντίζετε περισσότερο τον εαυτό σας; Κάντε σήμερα μία μικρή πράξη φροντίδας.

Το ζητούμενο δεν είναι να κάνετε κάτι εντυπωσιακό. Είναι να το επαναλάβετε.

Οι έρευνες για τη δημιουργία συνηθειών δείχνουν ότι η επανάληψη μιας συμπεριφοράς σε ένα σχετικά σταθερό πλαίσιο είναι σημαντικότερη από την ένταση της προσπάθειας. Και υπάρχει κάτι ακόμη: κάθε φορά που κάνουμε αυτό που είπαμε ότι θα κάνουμε, ακόμη κι αν είναι λίγο, ενισχύεται η εμπιστοσύνη μας στον εαυτό μας. Και αυτή είναι μια πολύ καλή αρχή για οποιαδήποτε αλλαγή.

Έχουμε μάθει να θεωρούμε ότι κάτι αξίζει μόνο όταν είναι αρκετό. Μισή ώρα άσκησης είναι καλύτερη από πέντε λεπτά. Μια μεγάλη αλλαγή καλύτερη από μια μικρή. Δεν είναι όμως πάντα έτσι.

Μια μικρή πράξη που επαναλαμβάνεται μπορεί να γίνει συνήθεια. Και μια συνήθεια μπορεί σταδιακά να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο ζούμε.

Και αν μια μέρα δεν κάνετε τίποτα; Ε, και; Δεν σημαίνει κάτι. Την επόμενη συνεχίζετε.

Ίσως, λοιπόν, αντί να ρωτάμε: «Πώς θα αλλάξω τη ζωή μου;» ας ρωτάμε: «Ποιο είναι το μικρότερο πράγμα που μπορώ να κάνω σήμερα για να ζήσω λίγο καλύτερα;»

Μπορεί να είναι ένα περπάτημα. Δέκα λεπτά κίνησης. Ή δύο σελίδες ενός βιβλίου. Να βγούμε λίγο στον ήλιο. Να απολαύσουμε ένα καλό γεύμα. Να μείνουμε λίγο σε ησυχία. Να πούμε ένα «όχι» εκεί που συνήθως λέμε «ναι».

Το δεν βρίσκεται πάντα στις μεγάλες αλλαγές που σχεδιάζουμε. Συνήθως βρίσκεται στις μικρές πράξεις που επαναλαμβάνουμε.

Λίγο. Συχνά. Σταθερά.

Και ίσως τελικά αυτός να είναι ένας πιο ρεαλιστικός τρόπος να ζούμε καλά.

Νέος μήνας μπήκε, καλός να είναι!