15 Αυγ Ένα γεύμα χωρίς κινητό: μία μικρή συνήθεια, μια μεγάλη αλλαγή

Το σκηνικό είναι γνώριμο, γιατί δεν το βλέπουμε μόνο, αλλά το έχουμε κάνει και εμείς. Σ’ ένα τραπέζι, καθισμένοι στο τραπέζι περιμένοντας το φαγητό να έρθει μιλάμε με την παρέα μας. Το φαγητό φτάνει και κάπου ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη μπουκιά, το χέρι πάει μηχανικά στο κινητό που έχεις πάνω στο τραπέζι. Μια ματιά, λες μέσα σου. Μόνο μια ματιά.  Κι όμως αυτή η μια ματιά αρκεί για να σε βγάλει από τη στιγμή —από τη γεύση, από τη συζήτηση, από όλη την ατμόσφαιρα.

Δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο. Αλλά υπάρχει μια μικρή, απλή συνήθεια που μπορεί να αλλάξει ριζικά την αίσθηση ενός γεύματος: ένα γεύμα χωρίς κινητό.

Μια μικρή πράξη, μια μεγάλη αλλαγή

Μπορεί να φαίνεται ασήμαντο. Μια ώρα, μισή ώρα, όσο διαρκεί ένα φαγητό. Δεν πρόκειται για κάποια δραστική απεξάρτηση ούτε για ηρωικό digital detox. Είναι κάτι πολύ πιο μικρό και ακριβώς γι’ αυτό, πολύ πιο εφικτό.

Κι όμως, αυτή η μικρή πράξη κουβαλάει μέσα της κάτι πολύ μεγαλύτερο: μας ξαναφέρνει στο εδώ και τώρα. Στη γεύση του φαγητού που έχουμε μπροστά μας. Στο βλέμμα του ανθρώπου που κάθεται δίπλα σας. Αν τώρα που είσαστε σε διακοπές και τρώτε σε ένα ταβερνάκι δίπλα στη θάλασσα, τον ήχο της θάλασσας, το αεράκι, το φως του ηλιοβασιλέματος. Στην παρουσία σας, που είναι απλώς… εδώ.

Ξεκινήστε την στις διακοπές

Οι διακοπές είναι, από τον ορισμό τους, ο χρόνος που διακόπτουμε από τη ρουτίνα για να ξαναβρούμε τον εαυτό μας. Είναι ο χρόνος του σώματος που χαλαρώνει, του μυαλού που επιτέλους αδειάζει. Το καλοκαίρι, εκτός από τα μπάνια στη θάλασσα, μας προσφέρει, σχεδόν σε κάθε γεύμα, μια μικρή τελετουργία: το τραπέζι στην ταβέρνα με θέα στη θάλασσα, το πρωινό στο μπαλκόνι, το βραδινό φαγητό κάτω από τα αστέρια. Αυτές οι στιγμές δεν επαναλαμβάνονται εύκολα στην καθημερινότητα του χειμώνα. Είναι κρίμα να τις ζούμε μισές.

Πώς το κάνουμε στην πράξη

Δεν χρειάζεται τίποτα δραματικό. Λίγες απλές επιλογές αρκούν:

• Άφηστε το κινητό μακριά από το τραπέζι: όχι απλώς με την οθόνη προς τα κάτω, αλλά εκτός οπτικού πεδίου.
• Κάντε το δήλωση: αν είσαστε με παρέα ή οικογένεια: «Αυτό το γεύμα το τρώμε χωρίς κινητά». Συχνά, η ανακούφιση που νιώθουν οι άλλοι είναι μεγαλύτερη κι από τη δική σας.
• Δώστε προσοχή στις μικρές λεπτομέρειες: που είναι το ίδιο το φαγητό. Μασήστε αργά και απολαύστε κάθε μπουκιά. Είναι μια μορφή διαλογισμού που δεν χρειάζεται μαξιλάρι διαλογισμού ή ήσυχο δωμάτιο —μόνο ένα πιάτο.
• Άφησε τις σιωπές να υπάρχουν. Δεν χρειάζεται να γεμίζει κάθε κενό με κουβέντα ή με σκρολάρισμα. Η σιωπή καμιά φορά σε ένα κοινό τραπέζι είναι κι αυτή μια μορφή σύνδεσης.

Το βαθύτερο δώρο

Στο βιβλίο μου “Η Ζωή μας Καλά” γράφω πως οι μικρές, καθημερινές μας επιλογές είναι αυτές που τελικά διαμορφώνουν την ποιότητα της ζωής μας. Ένα γεύμα χωρίς κινητό είναι ακριβώς αυτό: μια μικρή επιλογή που, επαναλαμβανόμενη, γίνεται τρόπος ζωής.

Δοκιμάστε το στο επόμενο γεύμα σας. Και παρατηρήστε τι αλλάζει, όχι γύρω σας, αλλά μέσα σας.